De burgemeester zegt haar ambassadeurschap op van C-Fordt. Als je nagaat dat er geen enkele verplichting verbonden is aan dit ambassadeurschap, dan is het signaal niet mis te verstaan. Zij trekt haar handen af van het prachtige initiatief dat het ooit was. Maar in onderstaande artikel in het Algemeen Dagblad van 10 mei jl wordt zo’n verzameling onzin gedebiteerd door een lid van de Raad van Toezicht, dat ik voor de tweede keer een ingezonden brief gestuurd heb (hier de eerste voor de liefhebber).

Dit keer is de brief wel geplaatst in het AD van 19 mei, ook hier de inhoud:

Om geplaatst te worden moet je je conformeren aan een aantal woorden en een kort-en-bondigheid die de inhoud mijns inziens tekort doet.Vandaar dat ik de originele variant hier in zijn volledigheid plaats:

Als vrijwilliger/participerende burger van C-Fordt heb ik een aantal maanden met enorm veel plezier mijn bijdragen geleverd aan de realisatie van dit schitterende project van drie bevlogen initiatiefnemers en een aantal zeer betrokken vrijwilligers.

Het artikel “Burgemeester stopt bij C-Fordt” in het AD van 10 mei j.l. benadrukt nog eens hoe dit prachtige maatschappelijke initiatief, na enkele jaren van enorme inzet en toewijding van betreffende participerende burgers, in korte tijd in een vreselijke impasse terecht is gekomen door visieloos en onheus handelen van de betrokken Raad van Toezicht.

Terugkijkend op de ontwikkelingen begint de halsstarrigheid van de zittende toezichthouders inmiddels groteske vormen aan te nemen. In plaats van het pijnlijk duidelijke signaal van de burgemeester aan te grijpen om nu eindelijk eens in de spiegel te kijken en hun functie ter beschikking te stellen, willen de toezichthouders de situatie “ophelderen”.

Maar die helderheid is er al een aantal maanden. De stichting heeft al bijna een jaar geen bestuur.
De ‘Raad van Toezicht’ gedraagt zich de facto als bestuur, hetgeen statutair niet is toegestaan.
Dit besturen gaat zo ver, dat de ‘Raad van Toezicht’ zelfs operationele beslissingen neemt, zoals het vervangen van de brug.

En wat stelt RvT lid Udeke Huiskamp tot mijn verbazing in het artikel: “Het is onze prioriteit dat er een nieuw bestuur komt”. En ook: “Zelf besturen wij niet”

Ik constateer dat er na het opstappen van de laatste formele bestuurder, Tom Blanken, begin augustus 2013 kennelijk niemand meer bereid is gevonden plaats te nemen in een officieel bestuur van de Stichting C-Fordt. En dat terwijl voorzitter van de RvT, Annie Kamp, insprekend tijdens de raadsvergadering van 29 oktober 2013 beweerde dat er vijf nieuwe bestuursleden waren aangetrokken.

Ik constateer ook bedroefd, dat een prachtig burgerinitiatief zo goed als om zeep geholpen is, door een RvT die niet voor zijn rol geschikt blijkt.
Als je zelf geen passie en visie hebt moet je mensen die dat wel hebben de ruimte geven. Of zelf opstappen als je niet gelooft in de uitvoering van het geaccepteerde (!) beleidsplan.

Is het wachten op een naderend faillissement, zoals insiders verwachten of heeft deze Raad van Toezicht nu eindelijk door dat het stuur weer in handen moet worden gegeven van de juiste mensen?

Ik ken er wel een paar.

Frans te Braake,
(enthousiast deelnemer aan en (nog steeds) pleitbezorger van het C-Fordt initiatief)