Een nieuw doel (eigenlijk een heel oud doel) na de Marmotte. Enerzijds omdat die ambitie er al heel lang is, maar ik het niet zo verantwoord vond met mijn lijf, 2 meter en 90 kilo, vreselijk ver hard te lopen. Anderzijds omdat het proces naar de Marmotte toe me heel veel gebracht heeft. Daar begon ik ook (onder andere, heel veel trainen hielp ook) een blog voor, om mezelf onder druk te zetten. Het plaatje verraad natuurlijk die ambitie al: tweeenveertig kilometer en honderdvijfennegentig meter lopen, hardlopen uiteraard.

Ik ga niet de marathon van New York lopen, niet die van Rotterdam of welke andere georganiseerde ook. Ik ga mijn marathon lopen. Die route weet ik al en zal ik in de volgende aflevering uit de doeken doen. Ik loop ‘m alleen of hooguit met z’n tweeën. Ik heb ook geen tijdsdoel (meer), heel blijven en niet wandelen. Ook niet in 5 uur nogwat ofzo, da’s weer het andere uiteinde. Ik had ooit bedacht dat 3:30 een mooie en haalbare tijd was, maar het trainen op zo’n tijd leverde mij dermate veel blessures op dat ik prompt ben gaan wielrennen. Die marathon had ik uit m’n hoofd gezet, niet verantwoord. Door het fietsen ben ik waarschijnlijk trager geworden, maar ook steviger en minder blessuregevoelig. Ik ben dichter bij de marathon nu dan ik was bij de Marmotte vorig jaar om deze tijd. Dat  betekent dat ik ergens in de zomer, misschien iets eerder mijn doel wil bereiken. Uiteraard ga ik de datum nog concreet maken.

Belangrijkste is om nu een voorbereiding te kiezen die bij mij past, de klassieke schema’s die moeten leiden tot een marathon vind ik niks. Ik heb dit najaar al twee halve marathons marathon gelopen en een keer 25 kilometer, maar de trainingsintensiteit moet hoger en dan kijken of ik heel blijf.

Tbc…